Historia hinduizmu

Historia hinduizmu Hinduizm zjednoczył w sobie dwie tradycje religijne: rodzima tradycję staroindyjską i religie Ariów, którzy najechali półwysep. W obrębie kultury doliny Indus ukształtował się kult obrazów, obejmujący kamienie falliczne oraz niektóre wyobrażenia religijne, takie jak swastyka, która symbolizowała słońce. Z kolei wiara aryjska została spisana w Wedach. Stanowi ona przykład henotoizmu. Religia ta sprowadzała się do wiary w ponadosobowy porządek świata, któremu podlegali wszyscy bogowie. Charakterystyczny jest, więc dla hinduizmu jest dualizm. Około 1000 roku Ariowie dotarli do Gangesu i podporządkowali sobie tamtejszą ludność, tworząc system klasowy. Podział ten stal się podstawą systemu kast. Dzięki rytuałom kasta Braminow zdobyła ogromne wpływy. Uważali oni, że nawet bogowie muszą być posłuszni ich wiedzy. Hindusi przekonani są o boskiej czystości wód Gangesu. Odbywają tu każdego ranka kąpiele, którym towarzysza modlitwy. Kąpiel w Gangesie daje im nadzieję, że dzięki oczyszczeniu wyrwą się z cyklu narodzin i śmierci oraz od razu dostąpią zbawienia.

Tagi: , ,

Obraz świata

Obraz świata W hinduizmie świat składa się z tarczy, z górą w środku, otoczoną kontynentami i morzami. Pod spodem znajdują się światy podziemne, które zamieszkują demony. Wszechświat otoczony jest powłoka i dlatego często nazywany jest „jajem świata”. Najważniejszą zasadą w hinduizmie jest wieczne prawo, czyli drachma. Rządzi ono wszystkimi zasadami i tworzy naturalny proces świata. Jest najwyższą i ostateczną zasadą. Podlegają jej nie tylko ludzie, ale również bogowie, dlatego oni także skazani są na przemijanie i ponowne narodziny. Centralne miejsce zajmuje tutaj nauka o karmanie i związanej z nim wędrówce dusz. Celem życia ludzkiego jest osiągniecie ponownego wcielenia poprzez dobre uczynki. Winszuici uważają, że człowiek nie może działać samoistnie i potrzebuje pomocy boga. Niektóre systemy, głoszą konieczność współdziałania z boskim dziełem oraz że zbawienie jest możliwe dopiero po śmierci. Inni, że można je uzyskać już podczas życia ziemskiego.

Tagi: , ,

Kasty

Kasty Dla hinduizmu kosmos jest uporządkowanym systemem, w którym rządzi prawo świata objawiające się w porządku przyrody i zasad moralnych. Podstawa jego jest podział wszystkich istot ze względu na urodzenie. Ludzie, więc dziela się na klasy, czyli kasty. Poszczególne kasty mają, zatem odrębne przepisy religijne i rytuały. Rozgraniczenie kast wyraża się w zakazie zawierania mieszanych małżeństw czy spożywania posiłków w obcym gronie. Na szczycie tej hierarchii stoi kasta braminów. Zajmują się oni sprawami wyłącznie duchowymi i uważani są za najbliższych bogom. Kolejny stan to wojownicy, którzy bronią porządku społecznego. Utrzymują się oni z podatków i danin. Trzeci stan to rolnicy, kupcy i hodowcy bydła. Zwani są stanem żywicieli. Dwie najniższe kasty dzieli głęboka przepaść od stanów wyższych. W społeczeństwie wiodą oni nędzny żywot wykonując gorsze zawody. Często należą do kast żebraków czy złodziei. W świecie hinduizmu wyróżniono około trzy tysiące kast, która każda ma określone zasady i granice.

Tagi: , ,

Świat bogów

Świat bogów Słowo oznaczające w hinduizmie bogów brzmi ” dewa”, co oznacza świecić, promieniować. Świat bogów przeszedł ogromną przemianę. Miejsce wedyjskich bogów zajęli trzej nowi: Brahma, Wisznu i Śiwa. Brahma uważany jest za boga, który uczestniczy w powstawaniu świata oraz ogłasza święte Wedy. Często jest również utożsamiony z ” Panem Stworzeń”. Legenda o jego powstaniu obala jednak jego absolutyzm. Miał on postać lotosu wyrosłego z pępka Wisznu, dlatego nie symbolizują go społeczne tendencje unicestwienia i ponownego stworzenia. Winszuj uważany jest za ważniejszego boga niż Brahma. Uosabia on zasadę zachowania świata dzięki bohaterskim i szlachetnym czynom. Bóg ten występuje w dziesięciu wcieleniach, które przypadają na cztery wieki świata. Każdy wiek kończy się upadkiem, któremu Winszuj stawia kres po to by świat mógł powstać na nowo. Łaskawy Śiwa jest najlepiej znanym bogiem. Jest to postać dwugłowa odzwierciedlająca dwa oblicza, zarówno dobro jak i zło. W sferze duchowej uważany jest za ascetę, który przez samoumartwienie stwarza nowy byt.

Tagi: , ,